Widoczność

ZAKTUALIZOWANO 6 MAR 2025
Dążymy do tego, aby zminimalizować wpływ naruszeń zasad na osoby korzystające z naszych usług. Mierzymy widoczność treści naruszających zasady, aby ocenić, w jakim stopniu udaje nam się osiągać ten cel.
Czym jest widoczność
Widoczność uwzględnia wszystkie wyświetlenia treści na Facebooku i Instagramie oraz mierzy szacunkowy odsetek wyświetleń treści naruszających zasady. (Więcej informacji o tym, jak definiujemy wyświetlenia, znajduje się w sekcji „Dlaczego mierzymy widoczność wyświetleń”). Ten wskaźnik zakłada, że wpływ treści naruszających zasady jest proporcjonalny do liczby ich wyświetleń.
Widoczność można też rozumieć jako liczbę wyświetleń treści naruszających zasady, którym nie udało się zapobiec, ponieważ naruszenia nie zostały wychwycone wystarczająco wcześnie bądź całkowicie je przeoczono.
Jak mierzymy widoczność
Widoczność treści naruszających zasady szacujemy na podstawie próbek wyświetleń treści na Facebooku i Instagramie. Obliczamy ją według następującego wzoru: szacunkowa liczba wyświetleń treści naruszających zasady podzielona przez szacunkową liczbę wszystkich wyświetleń treści na Facebooku lub Instagramie. Gdyby widoczność treści zawierających nagość i aktywność seksualną osób dorosłych wynosiła od 0,18% do 0,20%, oznaczałoby to, że średnio od 18 do 20 na każde 10 000 wyświetleń treści dotyczyło materiałów naruszających nasze standardy w zakresie nagości i aktywności seksualnej dorosłych.
1 KROPKA = 10 WYŚWIETLEŃ
10 000 WSZYSTKICH WYŚWIETLEŃ
20 WYŚWIETLEŃ TREŚCI NARUSZAJĄCYCH ZASADY
Prevalence
Gdyby widoczność wynosiła 0,20%, oznaczałoby to, że 20 na każde 10 000 wyświetleń dotyczyło treści naruszających zasady. Choć liczby te mogą być niskie, nawet najmniejsza liczba naruszeń może znacząco wpływać na odbiorców.
Niektóre rodzaje naruszeń występują na naszych platformach bardzo rzadko. Prawdopodobieństwo, że ktoś zobaczy treści naruszające zasady, jest bardzo małe, a dużą część takich treści usuwamy, zanim użytkownicy w ogóle je zobaczą. W rezultacie często zdarza się, że nie znajdujemy wystarczająco wielu przykładów naruszeń, aby precyzyjnie oszacować widoczność. W takich przypadkach możemy jedynie oszacować górną granicę tego, jak często ktoś mógłby zobaczyć treści naruszające takie zasady. Na przykład gdyby górna granica dla treści zawierających propagandę terrorystyczną wynosiła 0,04%, oznaczałoby to, że maksymalnie 4 z 10 000 wyświetleń na Facebooku lub Instagramie w danym okresie dotyczyło treści naruszających nasze zasady dotyczące propagandy terrorystycznej.
Należy pamiętać, że jeśli widoczność danego rodzaju naruszenia jest tak niska, iż możemy podać jedynie jej górną granicę, wartość ta może zmieniać się o kilka setnych punktu procentowego pomiędzy poszczególnymi okresami raportowania. Tak niewielkie zmiany mogą być jednak statystycznie nieistotne. W takich przypadkach nie oznaczają one rzeczywistej różnicy w widoczności treści naruszających zasady na naszych platformach.
Dlaczego mierzymy widoczność wyświetleń
Szacujemy, jak często wyświetlana jest treść, a nie liczba treści, ponieważ chcemy ustalić, w jakim stopniu wpływa ona na użytkowników Facebooka i Instagrama. Treść naruszająca zasady może zostać opublikowana raz, ale być wyświetlona tysiąc razy, milion razy albo wcale. Pomiar liczby wyświetleń treści naruszających zasady, a nie liczba opublikowanych treści, lepiej odzwierciedla ich wpływ na społeczność. Niska widoczność może wciąż odpowiadać dużemu wpływowi na nasze platformy ze względu na ogólnie wysoką liczbę wszystkich wyświetleń treści.
Wyświetlenie treści rejestrujemy w momencie, gdy taka treść pojawia się na ekranie użytkownika. W szczególności wyświetlenie ma miejsce, gdy ktoś:
  • wyświetla posta: nawet jeśli znajduje się w nim kilka elementów treści, wyświetlenie jest przypisane do takiego posta;
  • klika, aby powiększyć zdjęcie lub film, wyświetlenie jest przypisane do takiego zdjęcia lub filmu.
W jaki sposób wykorzystujemy próbkowanie do szacowania widoczności
Widoczność szacujemy przez próbkowanie wyświetleń treści na Facebooku i Instagramie.
W tym celu sprawdzamy próbki wyświetleń i treści w nich pokazanych. Następnie oznaczamy je jako naruszające zasady lub nienaruszające zasad. Zespoły odpowiedzialne za próbkowanie analizują cały post pod kątem naruszeń, nawet jeśli dane wyświetlenie nie obejmowało wszystkich treści w poście.
Na podstawie części próbek zawierających treści naruszające zasady szacujemy odsetek wszystkich wyświetleń, które dotyczyły treści naruszających zasady. Należy pamiętać, że nie próbkujemy każdej części Facebooka ani Instagrama w odniesieniu do wszystkich rodzajów naruszeń.
W przypadku niektórych rodzajów naruszeń stosujemy próbkowanie warstwowe, które zwiększa odsetek próbkowania, jeśli kontekst wskazuje, że prawdopodobieństwo wyświetlenia treści naruszających zasady jest większe. Na przykład gdyby naruszenia były częściej wyświetlane w grupach niż w Aktualnościach, próbkowania w grupach dokonywalibyśmy z wyższym prawdopodobieństwem niż w Aktualnościach. Jednym z powodów stosowania tej metody jest ograniczanie niepewności wynikającej z próbkowania. Niepewność tę wyrażamy, podając zakres wartości, np. stwierdzając, że 18 do 20 na każde 10 000 wyświetleń dotyczy naruszeń związanych z nagością i aktywnością seksualną osób dorosłych. Taki zakres odzwierciedla 95% przedział ufności. Oznacza to, że gdybyśmy przeprowadzili ten pomiar 100 razy na różnych próbkach, rzeczywista liczba znalazłaby się w podanym zakresie w 95 przypadkach na 100.
W przypadku naruszeń, które są wyświetlane bardzo rzadko, próbkowanie wymaga zastosowania bardzo dużej liczby próbek treści, aby precyzyjnie oszacować widoczność. W takich przypadkach możemy jedynie oszacować górną granicę, czyli mamy pewność, że widoczność wyświetleń treści naruszających zasady nie przekracza tego poziomu, ale nie możemy precyzyjnie określić, o ile jest niższa. Przedział ufności dla takich górnych granic również wynosi 95%.
Ograniczenia
  • Zdarza się, że osoby oznaczające nasze próbki popełniają błędy, np. uznają treści naruszające zasady za zgodne z zasadami lub odwrotnie. Względna skala takich błędów może wpływać na pomiar widoczności. Dlatego każdą próbkę sprawdzają dwie osoby, co gwarantuje rzetelność oznaczeń. W przypadku rozbieżności decyzję podejmuje trzecia osoba.
  • W takich obszarach jak treści drastyczne i zawierające przemoc, które mogą być oznaczone jako niepokojące, nasze obliczenia widoczności uwzględniają wyświetlenia tych treści sprzed momentu, gdy zostały zasłonięte.
  • Aktualny pomiar widoczności obejmuje obszary, które odpowiadają za ponad 90% wszystkich wyświetleń na Facebooku i Instagramie. Nie uwzględnia on prywatnych rozmów w Messengerze ani w Instagram Direct.
  • Aby uzyskać reprezentatywny pomiar globalnej widoczności, próbkujemy i oznaczamy treści w wielu językach na Facebooku i Instagramie. Jesteśmy pewni, że takie podejście pozwala uzyskać reprezentatywne globalne wartości szacunkowe, i nieustannie pracujemy nad poszerzaniem zakresu tego wskaźnika.
  • Egzekwowanie zasad dotyczących treści zarówno przez weryfikatorów, jak i technologię obejmuje znacznie więcej języków.
Widoczność fałszywych kont na Facebooku
Widoczność fałszywych kont na Facebooku to szacunkowy odsetek aktywnych kont miesięcznie na Facebooku, które uznaliśmy za fałszywe. W odróżnieniu od widoczności treści naruszających zasady widoczność fałszywych kont zakłada, że jej wpływ na użytkowników jest proporcjonalny do liczby aktywnych fałszywych kont na Facebooku, nawet jeśli użytkownicy nigdy nie zetkną się z tymi kontami.
Aby oszacować widoczność fałszywych kont, próbkujemy aktywnych użytkowników miesięcznie i oznaczamy ich konta jako fałszywe lub niefałszywe. Aktywny użytkownik miesięcznie (MAU) to zarejestrowany użytkownik Facebooka, który w ciągu ostatnich 30 dni (licząc od dnia pomiaru) zalogował się i odwiedził Facebooka za pośrednictwem naszej witryny internetowej lub urządzenia mobilnego albo korzystał z aplikacji Messenger (będąc jednocześnie zarejestrowanym użytkownikiem Facebooka).