Асоси сиёсат
Бо мақсади пешгирӣ намудан ва қатъ кардани зараррасонӣ ва тақлиди ин рафтор дар дунёи воқеӣ, мо ба одамон мусоидат ба фаъолиятҳои муайяни ҷиноятӣ ё зарароварро, ки бар зидди одамон, ширкатҳо, моликият ва ҳайвонот равона шудааст, инчунин ташкил, ташвиқ ва иқроршавӣ ба ин гуна амалҳоро манъ мекунем. Мо ба одамон иҷозат медиҳем, ки қонунияти фаъолиятҳои ҷиноятӣ ё зарароварро муҳокима ва ҷонибдорӣ кунанд, инчунин таваҷҷуҳро ба фаъолияти ҷиноятӣ ё зарароваре ҷалб намоянд, ки шояд шоҳиди он мешаванд ё аз сар мегузаронанд, ба шарте ки онҳо зарарро ҷонибдорӣ ва ё ҳамоҳанг накунанд.
Мо инҳоро нест мекунем:
Зараррасонӣ ба одамон Фошкунӣ: фошкунии ҳувият ё маконҳои вобаста ба ҳар касе, ки эҳтимолан:
Узви гурӯҳи таҳти хавфи фошкунӣ қарордошта бошад; ва/ё
Бо узв(ҳо)и гурӯҳи таҳти хавфи ифшо қарордошта муносибати оилавӣ ва/ё ошиқона дорад; ва/ё
Барои дастгирии гурӯҳи таҳти хавфи фошкунӣ қарордошта фаъолияти касбӣ иҷро кардааст (ба истиснои шахсиятҳои сиёсӣ)
Фошкунии мақоми махфии ниҳодҳои ҳифзи ҳуқуқ, қувваҳои мусаллаҳ ё хадамоти амниятӣ, агар муҳтаво ном, чеҳра ё нишони агент ё ҳар кадоме аз маълумоти зеринро дар бар гирад:
Ташкилоти ҳифзи ҳуқуқи агент
Амалиёти ҳифзи ҳуқуқи агент
Зикри бевоситаи мақоми махфии онҳо
Ҳамоҳангсозӣ, таҳдид, дастгирии латукӯб ё иқрор шудан ба он, ба истиснои ҳолатҳое, ки дар контексти баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ё маҳкум кардан, амалҳои бофта ё саҳнавӣ ё бозхарид анҷом меёбад.
Тасвир, ташвиқ, ҷонибдорӣ ё ҳавасмандкунӣ ба иштирок дар мушкилоти зудпаҳншавандаи дорои хавфи баланд ё мусоидат ба онҳо, ба истиснои ҳолатҳое, ки дар контексти баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ё маҳкумкунӣ анҷом меёбад. Дар ҳолатҳое, ки тасвир дар ин контекстҳо оварда мешавад, мо нишона илова мекунем, то одамон огоҳ шаванд, ки муҳтаво метавонад ҳассос бошад.
Зараррасонӣ ба ҳайвонот
Ҳамоҳангсозӣ, таҳдид, дастгирии амалҳои зарари ҷисмонӣ ба ҳайвонот ё иқрор шудан ба онҳо (дар шакли хаттӣ, аёнӣ ё шифоҳӣ) ба ҷуз дар ҳолатҳои:
Баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ё маҳкумкунӣ
Бозхарид
Зиндамонӣ ё мудофиаи худ, одами дигар ё ҳайвони дигар
Шароити тахайюлӣ ё саҳнавӣ, БА ИСТИСНОИ ҳолатҳое, ки он ҷанги саҳнавии ҳайвонот ё тақлиди наҷоти ҳайвонотро тасвир мекунад
Шикор ё моҳидорӣ
Қурбонии динӣ
Омодасозӣ ё коркарди ғизо
Ҳашароти зараррасон ё ҳайвоноти зараррасон
Эвтаназия
Ҷанги барзаговҳо
Ҳамоҳангсозӣ, таҳдид, дастгирӣ, тасвири ҷангҳои саҳнавии ҳайвонот ё иқрор шудан ба содиркунии ин амалҳо ё тасвири видеоии наҷотдиҳии бардурӯғи ҳайвонот, ба истиснои ҳолатҳое, ки дар контексти баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ё маҳкумкунӣ ё бозхарид анҷом меёбад.
Зараррасонӣ ба амвол
Ҳамоҳангсозӣ, таҳдид, дастгирӣ ё иқрор ба содир кардани вандализм ё дуздӣ (дар шакли хаттӣ, аёнӣ ё шифоҳӣ), ба истиснои мавридҳое, ки дар контексти зерин рӯй медиҳад:
Баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ ё маҳкумкунӣ,
Бозхарид,
Шароити тахайюлӣ ё саҳнавӣ,
Иқрор дар контексти мудофиаи худ ё инсони дигар
тасвир кардани вандализм дар контексти эътироз,
тасвир кардани граффити ё
гуфтани суханҳои мусбат дар бораи вандализм ва дуздие, ки дигарон содир кардаанд.
Пешниҳодҳои харид ё фурӯши овозҳо бар ивази пули нақд, туҳфаҳо, хизматрасониҳо ё молҳои моддии дигар, ба истиснои мавридҳое, ки дар контексти маҳкум кардан, баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ, гузоришҳои ахбор ва ё дар контексти ҳаҷвӣ ё ҳазломез мубодила мешавад.
Изҳороти нияти возеҳи иштироки ғайриқонунӣ дар овоздиҳӣ (масалан, ду бор овоз додан ё тақаллуби ҳуқуқи худ ба овоздиҳӣ) ё дар раванди саршумории аҳолӣ (масалан, пешниҳоди нодурусти маълумоти демографӣ ё шумораи одамон дар хонаводаи шумо), ҷонибдорӣ ва таъмини дастур барои ин гуна амалҳо, ба истиснои мавридҳое, ки муҳтаво дар контексти маҳкум кардан, баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ, гузоришҳои ахбор ва ё ҳаҷвӣ ё ҳазломез мубодила мешавад.
Мо ба муҳтавои зерин нишона илова мекунем, то одамон огоҳ шаванд, ки муҳтаво метавонад ҳассос бошад:
Тасвири даъвати зудпаҳншавандаи пурхавф, агар бо мақсади маҳкум кардани хавфҳои бо он алоқаманд ё баланд бардоштани сатҳи огоҳӣ дар бораи ин хавфҳо мубодила шуда бошад.
Мо имконияти дидани муҳтавои зеринро танҳо ба калонсолони 18-сола ва калонтар маҳдуд мекунем:
Расмҳое, ки шаклҳои хатарноки рондани автомашинаро тасвир мекунанд, ки метавонанд боиси ҷароҳатҳои ба ҳаёт таҳдидкунанда ё марги ронандагон ё дигарон мешаванд, ба истиснои ҳолатҳое, ки дар контексти тахайюлӣ ё касбӣ мубодила карда мешавад.
Мо барои таъмини риояи Стандартҳои ҷомеаи зерин маълумот ва/ё контексти иловагӣ талаб мекунем:
Мо ин муҳтаворо нест мекунем:
Муҳтавои марбут ба фошкунии беиҷозат, яъне ифшо кардани ҳувияти шахс ва таҳти хавфи зараррасонӣ қарор додани онҳо:
Аъзои LGBTQIA+
Занони беҳиҷоб
Шахсоне, ки ҳамчун таҷовузгар маҳкум нашудаанд, дар контексти амалиёти махфӣ барои дастгир кардани таҷовузгари ҷинсӣ
Шахсоне, ки дар мурофиаҳои судӣ иштирок мекунанд, вақте ки ифшои оммавии иштироки онҳо маҳдуд аст
Шоҳидон, хабаркашон, фаъолон, шахсони боздоштшуда ё гаравгонҳо
Фирориён, вақте ки аз ҷониби шабакаҳои боэътимоди давлатӣ гузориш дода шудаанд
Маҳбусони ҷанг дар контексти муноқишаи мусаллаҳона
Тасвире, ки эҳтимолан ҷамъиятро дар бобати пайдоиши он гумроҳ мекунад, агар:
Ниҳоди тасвиршуда ё намояндаи ваколатдор ба ин тасвир эътироз намояд ва
Тасвир иқтидори зарар расондан ба аъзои ҷамъиятро дошта бошад.
Изҳори ният, даъват ба амал ё ҳавасмандкунӣ ба:
Манъ кардани дастрасӣ ба хизматрасониҳои муҳим, вақте ки тасдиқ ё тасдиқи ба таври оммавӣ дастрас оид ба манъ шудани мошинҳои ёрии таъҷилӣ мавҷуд аст Ё
Мавриди ҳадаф қарор додани шахси алоҳида ё гурӯҳи одамон тавассути монеъ шудан ба дастрасии онҳо ба хизматрасониҳои муҳим ё ба гузариши бемамониат ба тарзе, ки метавонад ба бехатарии онҳо таҳдид кунад
Дахолат ба овоздиҳӣ ё барӯйхатгириии аҳолӣ:
Даъватҳо ба дахолати ҳамоҳангшуда, ки метавонад ба қобилияти иштироки шахс дар интихобот ё барӯйхатгирии расмии аҳолӣ таъсир расонад.
Даъвоҳо дар бораи он ки иштирок дар овоздиҳӣ ё барӯйхатгирии аҳолӣ метавонад боиси оқибатҳои манфӣ аз ҷониби мақомоти ҳифзи ҳуқуқ гардад ё мегардад (масалан, дастгиршавӣ, ихроҷ ё ҳабс).
Таҳдидҳои рафтан ба ҷои баргузории интихобот бо мақсади мушоҳида кардани фаъолияти овоздиҳандагон ё шахсони расмии интихобот, агар бо ишора ба тарсонидан ҳамроҳ ояд (масалан, “Биёед нишон диҳем, ки хӯҷаин кист!”, “Онҳо ҷанг мехоҳанд? Мо бо онҳо ҷанг хоҳем кард.”).
Таҳдидҳои рафтан ба ҷои фаъолиятҳои пасазинтихоботӣ, агар бо ишора ба тарсонидан ҳамроҳ ояд (масалан, “Биёед нишон диҳем, ки хӯҷаин кист!”, “Онҳо ҷанг мехоҳанд? Мо бо онҳо ҷанг хоҳем кард.”).